De Colombiaanse inzending voor de Oscar voor Beste Buitenlandse Film is natuurlijk geen vanzelfsprekende keuze voor een filmtheater in Oudenbosch. Maar de kleine film blijft wel degelijk hangen vanwege het bijzondere verhaal en de broeierige sfeer.

Nadat hij zijn vrouw overleden is gaat hij voor de laatste keer op reis met zijn ezel en accordeon. In het uiterste noorden van het land woont zijn oude mentor en die zou de accordeon ooit bij een duel hebben gewonnen van de Duivel zelf. De verbitterde Ignacio heeft gezworen nooit meer op het vervloekte instrument te zullen spelen, maar als de jonge Fermin zijn, eigenlijk ongewenste reisgenoot wordt…

Andere rollen dan de gebruikelijke zijn er in deze film ook voor het prachtig in beeld gebrachte landschap en - natuurlijk - de muziek, met name als 2 accordeonisten een muzikaal gevecht aangaan.

"Dankzij de melancholieke muziek en de onwaarschijnlijk mooie landschappen blijft Los viajes del viento in het geheugen gegrift." (cinema.nl)