Daar heb je het weer: een film die het in Nederland moeilijk heeft, omdat de vaderlandse kijker zo twijfelt, omdat die film niet Engels gesproken is. Vaak is de in dat geval zo nodige 'lange adem' op de verdringings-filmmarkt de film niet gegund. Het is de taak van een filmtheater om zulke producties op te merken en te vertonen. Dat doen we in dit geval met bijzonder veel plezier, want Kebab.. is erg vrolijk, veel vrolijker nog dan de trailer doet vermoeden.

Vergelijkbaar met Het Schnitzelparadijs en Shouf-Shouf Habibi wordt het multiculturele van de maatschappij heerlijk op de hak genomen. In Hamburg strijden een Grieks en een Turks restaurant om de belangstelling van de hongerige gast. Daarnaast speelt de wens van een beginnend regisseur om de eerste Duitse kung-fu-film te maken (..) en hij oefent met het maken van reclamespotjes voor de rivaliserende restaurants.

Een vrolijk multiculti-festijn (De Volkskrant), hippe multi-culti hutspot van onze Oosterburen (Filmfocus). De vrolijkheid wordt ook zichtbaar op www.kebebconnection.nl.