Vanwege het overlijden van de regisseur een jaar geleden organiseert het Filmmuseum een retrospectief. Fanfare doet met 2 titels mee. Van beide films is een nieuwe kopie gemaakt. Omdat er een speciale brochure beschikbaar is, volstaan we hier met een korte beschrijving.

In een landhuis aan het einde van de negentiende eeuw wordt een door kanker verteerde aristocrate verzorgd door haar twee zussen die veeleer om zelfzucht en bedrog geven dan om medeleven. De zieke vindt meer verlichting bij de dienstmeid, een plattelandsvrouw die beter kan omgaan met lijden en dood. Een sterke esthetiek die met scharlakenrode vertrekken en romig witte gewaden het binnenste van de ziel verbeeldt, van een Bergman die het denken over de dood en hoe de mens die in de ogen kijkt niet schuwt.