Regisseur Sylvie Verheyde baseerde Stella op haar eigen jeugdervaringen en daarom speelt de film in de jaren '70 in een Parijse voorstad en komt hij misschien juist daardoor zo authentiek over.

De 11-jarige Stella groeit op boven en ín het café van haar ouders waar de stamgasten ook haar vrienden zijn. Wanneer ze op een chique middelbare school in een betere wijk terecht komt, ontdekt ze dat er méér is in de wereld dan gokken, voetbalanalyses en drankgelagen. Gladys is de dochter van Joods-Argentijnse ballingen en die laat haar kennismaken met de wereld van boeken, muziek en...

"Stella is geen verbitterde afrekening met Verheydes jeugd; eerder een liefdevolle terugblik op een afgesloten episode. De jaren zeventig art direction is onberispelijk en met oog voor detail doorgevoerd. De cafébezoekers vormen een surrogaatfamilie die haar naar bed sturen als haar ouders haar zijn vergeten." (de Volkskrant)