Het ligt een beetje voor de hand om De gelukkige huisvrouw te vergelijken met Komt een vrouw bij de dokter maar dat is bepaald niet eerlijk. De film van vanavond heeft een duidelijke intentie om de gevolgen van een postnatale depressie aanneembaar neer te zetten. Hoewel er hier en daar (bij de bevalling) wel enige sprake is van ‘van dik hout…’ is met name het spel van Carice van Houten van hoog niveau, hoe bijzonder ze zich soms ook moet gedragen. Dat heeft er wellicht mee te maken dat de regisseur een vrouw is. Het spel van Waldemar Torenstra is mede daarom natuurlijk, omdat hij in de opnameperiode van de film ook zelf een kind heeft gekregen.

Lea en Harry zijn gelukkig getrouwd en hebben het ook in de buitenwereld goed naar de zin. Maar ja; een kind lijkt er bij te horen… De bevalling is zwaar, ‘bezit is het eind van het vermaak’ en Lea raakt in een depressie. Harry blijft onvoorwaardelijk staan voor zijn vrouw, al valt dat niet altijd mee.