We citeren de teksten van filminstituut EYE, dat ook verantwoordelijk is voor de digitalisering en de heruitbreng van de film.

In deze roadmovie over een man die zichzelf kwijt is, versmelt Wim Wenders Europese sentimenten met Amerikaanse grandeur. Wenders' klassieker geldt als metafoor voor maatschappelijke vervreemding, maar is evengoed een ontroerende liefdesgeschiedenis.

Schitterend gespeelde en gefilmde roadmovie waarin Travis, na vier jaar onvindbaar te zijn geweest, zijn zoontje opspoort om met hem op zoek te gaan naar zijn vrouw.

Wenders: 'We zijn gewoon op weg gegaan en hebben gekeken, zoals Travis die begint te lopen, net zolang tot hij iemand tegenkomt. Gewóón gekeken en niet gezocht naar reeds bekende filmbeelden.'

Camera: Robby Müller

Muziek: Ry Cooder